تاریخچه گوشت ناهار

در میان جیره های نظامی ایالات متحده در جنگ جهانی دوم، به اصطلاح 'گوشت معنوی' - اسپم ناهار گوشت (SPAM) افسانه ای تر است. این محصول گوشتی از پیش پخته کنسرو شده توسط Hormel Fc در آستین، مینه سوتا ساخته شده است. احتمالاً معروف ترین جیره در طول جنگ. در اوایل دهه 1930، هورمل اولین محصول کنسرو گوشت - HSH formel Spiced Ham را عرضه کرد. ژامبون ادویه دار هورمل در رقابت بازار دچار شکست شد. مدیران شرکت چاره ای جز درخواست نام های جدید از حکیمان اجتماعی نداشتند. برادر بزرگتر دایگنکالی، معاون رئیس جمهور هورمل، کنت داگنکالی، یک بازیگر نیمه کاره است که پیشنهاد کرد ژامبون با شکم خوک اضافه شود. نام اختصاری SPAM (شانه Pork And haM) بلافاصله به عنوان علامت تجاری برای محصول جدید پذیرفته شد و کنت داگنیو جایزه 100 دلاری را از Hormel دریافت کرد. در 5 ژوئن 1937، گوشت ناهار کنسروی شماره 1 اسپم متولد شد.

طبق بیانیه جدول توزیع آن. مواد اصلی گوشت ناهار اسپم شامل گوشت خوک، ژامبون، نمک، آب، شکر و نیتریت سدیم است. در هر 56 کیلو پام گوشت ناهار 7 گرم پروتئین وجود دارد. 2 گرم کربوهیدرات و 15 گرم چربی 170 کالری و 1/3 نمک مصرفی روزانه شما را تامین می کند. این غذا در بیش از ده طعم مانند فلفل سیاه، نمک، سیر خرد شده، پنیر، دودی، ترشی عسلی، تند و غیره وجود دارد. تنها در سال 2002، کارخانه اصلی هورمل در آستین، مینه سوتا (توبای دیگری به نام 'Spamtown') 6 میلیارد قوطی اسپم در سراسر جهان فروخت، بیش از 41 نفر در 100 کشور این غذای کنسرو شده را می خورند.

خاطرات جنگ جهانی دوم

با این حال، در نقدهای تحسین برانگیز درباره اسپامولا، مطمئناً صدایی از سربازان آمریکایی در میدان نبرد جنگ جهانی دوم وجود ندارد. چیزهای زیادی وجود دارد که خاطرات مشترک کهنه سربازان آمریکایی از جنگ جهانی دوم را تداعی می کند و آنها را به هم گره می زند، مهم نیست در کجا خدمت کرده اند: سیگارهای Lucky Strike. ستاره های فیلم جین هارو و لدا هیورث. ژاپنی‌ها پرل هاربر را بمباران کردند که در آن روز چه می‌کردند. خبر مرگ روزولت کجا بود توصیه های اخلاقی روحانیون؛ گروهبان گروهبان; نامه های عاشقانه از دوست دختر فراتر از آن، یک چیز وجود دارد که به سرعت خاطرات زنده ای از جنگ را در تعداد بیشماری کهنه سرباز آمریکایی تداعی می کند، چه آنها در بیابان های شمال آفریقا بودند و چه در ویرانه های کوه کاسینو. سواحل نرماندی جنگل های استوایی بوگنویل هستند. این اسپم ناهار گوشت است. برای آنها، هرزنامه به اندازه گلوله های دشمن و سوزاک دشمن مشترک میلیون ها GI در سراسر جهان است.

جک رشته بلوط خود را می خورد

گرانت در حال جویدن نان قهوه ای است

تدی در حال خوردن گوشت گاو سمی

هیچ گوشتی در دنیا بدتر از این نیست

پیاده نظام شیرینی خود را دارد

فقط به مربای نیروی دریایی نگاه کنید

شکم همه می پیچد

چون پر از هرزنامه است

GI ها انواع و اقسام نام مستعار هولناکی برای این قوطی بدبخت دارند که به نظر می رسد هرگز تمام نشده است. مانند 'Something Posmg As Meat'، 'Spare Parts Animal Meat' که البته بیشتر به آن 'مستری گوشت' می گویند. افسانه هایی در مورد اسپم وجود داشت که باعث وحشت سربازان می شد: 'آشپزها گوشت ناهار را برای صبحانه سرخ می کردند، برای شام کباب می کردند، برای شام در کیک های ذرت می گذاشتند و صبح روز بعد ناهار می گذاشتند. نان های گوشتی، خدا می داند این همه گوشت ناهار را از کجا می آورند، حتماً آنها را در سطل ها سفارش داده بودند! pitch که در جنگ نام نویسی کرد، نامه ای از جبهه اقیانوس آرام به صاحب هورمل نوشت: 'ای رفیق، هرگز نفهمیدم چقدر قوطی هرزنامه در چاله روباه خوب است! همه ما اینجا داریم برادران فکر می کنند اسپم لذیذترین گوشت دنیاست.' هورمل نامه را به یک تبلیغ تبدیل کرد که باعث دیوانگی در میان ارتش ایالات متحده شد.

در واقع، گوشت ناهار اسپم تقریباً حاوی هیچ ویتامین و مواد معدنی نیست (شاید 1٪ ویتامین C، 1٪ کلسیم و 5٪ آهن)، برای سلامتی چندان مفید نیست و مصرف طولانی مدت آن نیز ممکن است منجر به چاقی و کلسترول بالا شود. علاوه بر این، به غیر از طعم نشاسته، نمک و ادویه، شما واقعاً نمی توانید طعم 'گوشت' را در آن بچشید. احتمالاً بیش از یک میلیون بار کسی شکایت کرده است که 'این گند باید از در پشتی وارد غذا شده باشد'. با این حال، هیچ کس نمی تواند انکار کند که هرزنامه برای حفظ استقامت سربازان بسیار مهم است. در میدان نبرد که همیشه در حال تغییر است، برای بخش تدارکات دشوار است که هر روز گوشت کافی را تضمین کند. در این زمان، گوشت ناهار اسپم بهترین انتخاب شده است. در جزایر گرم اقیانوس آرام، از آنجا که نگهداری گوشت تازه برای مدت طولانی دشوار است، هرزنامه حتی بیشتر به یک ماده استراتژیک تبدیل می شود. گوشت ناهار خورش شده در قوطی حلبی، عطر آن از لندن تا توکیو می پیچد.

و در حالی که هرزنامه توسط سربازان آمریکایی بی‌شماری شیطانی می‌شد، متحدان بریتانیایی و شوروی آن‌ها از غذای خدادادی سپاسگزار بودند. هرزنامه های متعددی بین نیروهای کانادایی، بریتانیایی، استرالیایی و شوروی توزیع شد. محبوبیت آن کمتر از تانک ها و جیپ های آمریکایی که تحت Lend-Lease حمل می شوند نیست. یکی از کهنه سربازان لشکر 4 پیاده نظام ایالات متحده به یاد می آورد که پس از نبرد نرماندی، یک بار او و دوستانش از گوشت ناهار بی پایان در کافه تریا صحرایی شکایت داشتند، اما دو افسر بریتانیایی که از آنها بازدید می کردند شنیدند. آنها بدون اینکه حرفی بزنند، دو تکه گوشت ناهار را از بشقاب شام سرباز آمریکایی برداشتند، روی زمین انداختند و روی آنها را با خاک پوشاندند و برداشتند و در دهانشان خوردند. معنای این اجرای بی صدا واضح است: 'شما ​​یانکی های کوچک خراب چیزی برای شکایت ندارید. این یک جشن است در مقایسه با آنچه ما می خوریم.'

همین امر در مورد مردم عادی کشورهای اروپایی اشغال شده و انگلستان نیز صادق است. مارگارت تاچر، نخست‌وزیر سابق بریتانیا به یاد می‌آورد: «به یاد دارم که روز باکسینگ در سال 1943 بود (اولین روز بعد از کریسمس، زمانی که بریتانیایی‌ها به پستچی‌ها، شیرفروش‌ها و غیره هدایایی دادند) و دوستی برای ملاقات آمد... ما یک قوطی گوشت ناهار اسپم باز کردیم. مقداری کاهو و سیب‌زمینی هم خوردیم. نیکیتا خروشچف نیز یک بار پس از 'مناظره آشپزخانه' معروف با نیکسون، او با اکراه اعتراف کرد: 'بدون هرزنامه (پس از اشغال مناطق کشاورزی اوکراین توسط آلمانی ها)، ما واقعاً چیزی برای تغذیه ارتش سرخ نداشتیم.

چند آمار احتمالاً داستان را نشان می دهد: تا به امروز، ساکنان ایالات متحده در هاوایی، گوام، و جزایر ماریانای شمالی همچنان بیشترین مقدار هرزنامه را در جهان مصرف می کنند، که دو مورد اخیر بیش از 60 سال پیش اقیانوس آرام بود. بی رحمانه ترین میدان جنگ ساکنان هر دو محل به طور متوسط ​​16 قوطی اسپم در سال می خورند. رستوران های محلی مک دونالد و برگر کینگ هنوز هم برگرهای اسپم می فروشند! هرزنامه در چندین میدان نبرد قدیمی دیگر که در آن سربازان آمریکایی تسخیر شده بودند - اوکیناوا، فیلیپین و کره جنوبی - به همان اندازه محبوب است. کره ای ها تقریباً یک شبه سوشی ژاپنی را که بیش از 30 سال می خوردند، از دست دادند. کنسرو گوشت ناهار آمریکایی را برداشت. حتی در چین دور، بسیاری از مردم عادت دارند چند تکه گوشت ناهار را به ساندویچ ها یا نودل های فوری اضافه کنند.