ประวัติความเป็นมาของอาหารกระป๋อง

ศตวรรษที่ 18 ถึงต้นศตวรรษที่ 19: ในปี พ.ศ. 2338 รัฐบาลฝรั่งเศสเผชิญกับความจำเป็นในการจัดหาอาหารที่มั่นคงให้กับทหารและลูกเรือในการรบต่างๆ ได้เสนอรางวัลมูลค่า 12,000 ฟรังก์สำหรับความก้าวหน้าด้านการถนอมอาหาร Nicolas Appert เชฟหนุ่มจากแคว้นชองปาญ อุทิศตนให้กับงานวิจัยนี้ เขาบรรจุอาหารในขวดแชมเปญและปิดผนึกสุญญากาศด้วยส่วนผสมของชีสและมะนาว ต่อมาได้เปลี่ยนมาใช้ภาชนะแก้วคอกว้าง ในปี 1804 เขาเริ่มทดลองกับเนื้อสัตว์ที่บรรจุในกระป๋อง ในปี 1806 ถั่วสดกระป๋องของเขาได้รับการยกย่องอย่างสูง ในปี ค.ศ. 1810 เขาได้รับรางวัลอย่างเป็นทางการและเผยแพร่วิธีการของเขา

ต้นศตวรรษที่ 19: ในปี ค.ศ. 1810 พ่อค้าชาวอังกฤษ Peter Durand ได้รับสิทธิบัตรการใช้กระป๋องเหล็กเคลือบดีบุกเพื่อบรรจุอาหาร เพื่อแก้ไขปัญหาความเปราะบางของกระป๋องแก้ว ในปี พ.ศ. 2355 เขาขายสิทธิบัตรให้กับวิศวกรชาวอังกฤษ Brown Denkin และ John Hall ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งโรงงานกระป๋องแห่งแรกของโลก ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 เทคโนโลยีการบรรจุกระป๋องได้รับการแนะนำให้รู้จักกับสหรัฐอเมริกา และโรงงานผลิตกระป๋องก็ได้ก่อตั้งขึ้นในบอสตัน นิวยอร์ก และที่อื่นๆ

กลางศตวรรษที่ 19: ผู้คนส่วนใหญ่ใช้อาหารกระป๋องในสถานการณ์ที่รุนแรง เช่น นักสำรวจอาร์กติกและกะลาสีเรือในการเดินทางระยะไกล มีบทบาทสำคัญในการเลี้ยงดูกองทัพขนาดใหญ่ในช่วงสงครามไครเมีย สงครามกลางเมืองสหรัฐฯ และสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียน และมอบรสชาติเหมือนบ้านสำหรับนักสำรวจและนักล่าอาณานิคมในดินแดนต่างประเทศ

ปลายศตวรรษที่ 19 ถึงต้นศตวรรษที่ 20: หลังจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลกในปี พ.ศ. 2416 การส่งออกอาหารกระป๋องของสหรัฐฯ ก็เฟื่องฟู นำโดยบริษัทต่างๆ เช่น Campbell, Heinz และ Borden ในปี 1904 บริษัท Max Ams Machine แห่งนิวยอร์กได้จดสิทธิบัตรกระบวนการตะเข็บสองชั้นที่ใช้ในกระป๋องอาหารสมัยใหม่ส่วนใหญ่ ซึ่งช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพการปิดผนึกและคุณภาพของกระป๋องได้อย่างมาก

กลางศตวรรษที่ 20: สหรัฐอเมริกาเข้าสู่ 'ยุคทอง' ของอาหารแปรรูป และอาหารกระป๋องก็ได้รับความนิยมอย่างมาก ผู้ผลิตส่งเสริมคุณประโยชน์ของอาหารกระป๋องผ่านตำราอาหารและโปรแกรมต่างๆ อาหารกระป๋องยังได้รับความนิยมในบางประเทศในยุโรป เช่น 'conservas' ในโปรตุเกสและสเปน โดยเฉพาะอาหารทะเลกระป๋อง ซึ่งเป็นที่นิยมมากในบาร์

ปลายศตวรรษที่ 20: ในทศวรรษ 1960 บริษัท US Continental Can Co. ใช้อะลูมิเนียมทำฝากระป๋องเป็นครั้งแรก และต่อมาอะลูมิเนียมก็กลายเป็นวัสดุหลักในการผลิตกระป๋อง ในทศวรรษ 1970 'การปฏิวัติเขียว' ส่งผลให้น้ำหนักของกระป๋องอะลูมิเนียมลดลงอย่างมาก ในขณะเดียวกัน ความเร็วในการผลิตกระป๋องก็เพิ่มขึ้นอย่างมากเช่นกัน ในปีพ.ศ. 2512 กระป๋องแบบอ่อนที่พัฒนาโดยสถาบันวิจัย Natick ของกองทัพบกสหรัฐฯ ได้ถูกนำไปใช้กับโครงการอวกาศอพอลโลได้สำเร็จ กระป๋องอ่อนเรียกว่าอาหารกระป๋องรุ่นที่สองและเป็นนวัตกรรมที่สำคัญในประวัติศาสตร์ของบรรจุภัณฑ์อาหาร

ทั่วโลก: ในศตวรรษที่ 20 อาหารกระป๋องได้รับความนิยมไปทั่วโลก ในประเทศจีน บริษัท Shanghai Taifeng ก่อตั้งโรงงานบรรจุกระป๋องแห่งแรกในปี 1906 หลังจากการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ผลผลิตอาหารกระป๋องต่อปีก็เพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ อาหารกระป๋องยังกลายเป็นส่วนสำคัญในชีวิตประจำวันของผู้คนในหลายประเทศ และมีการใช้กันอย่างแพร่หลายในสถานการณ์ต่างๆ เช่น การสำรองของครอบครัว กิจกรรมกลางแจ้ง และการบรรเทาทุกข์ในกรณีฉุกเฉิน

ยุคสมัยใหม่: การผลิตอาหารกระป๋องโดยพื้นฐานแล้วประสบความสำเร็จในการผลิตอย่างต่อเนื่องและใช้เครื่องจักร ด้วยการพัฒนาเทคโนโลยี ความหลากหลายของอาหารกระป๋องก็เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง และเทคโนโลยีบรรจุภัณฑ์และการเก็บรักษาก็มีการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องเช่นกัน ในขณะเดียวกัน ความต้องการของผู้คนในด้านคุณภาพและความปลอดภัยของอาหารกระป๋องก็มีเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ และระบบการกำกับดูแลที่เกี่ยวข้องก็ค่อยๆ ได้รับการปรับปรุง

ประวัติความเป็นมาของอาหารกระป๋องสะท้อนให้เห็นถึงการพัฒนาเทคโนโลยีการเก็บรักษาอาหารของมนุษย์ จากบรรจุภัณฑ์ขวดแก้วเรียบง่ายในยุคแรกไปจนถึงกระป๋องโลหะและกระป๋องอ่อนที่ทันสมัย ​​อาหารกระป๋องได้ปรับให้เข้ากับความต้องการของผู้คนอย่างต่อเนื่องและมีบทบาทสำคัญในช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ต่างๆ