Wat zit er in een militair blikje?

Oorlog is een veelomvattende strijd tussen bevolking, middelen en financiële middelen. Vanwege de enorme ongelijkheid in de uitgebreide nationale kracht waren de militaire voedselproducten van verschillende landen tijdens de Tweede Wereldoorlog heel verschillend, vooral ingeblikt militair voedsel. In die tijd zouden de beste militaire blikken door het Amerikaanse leger moeten worden gebruikt, en de slechtste werden door Japan gerantsoeneerd. Laten we eens kijken naar de kloof tussen de twee.

Vanwege hun unieke geografische voordeel hebben de Verenigde Staten sinds hun oprichting feitelijk niet meer onder de invloed van de Strijdende Staten geleden. Naast het uitgestrekte grondgebied is de ontwikkelingsstatus relatief goed geweest en behoort het zelfs tot de top van de wereld. Tegen de tijd van de Tweede Wereldoorlog was militair ingeblikt voedsel volgens de militaire rantsoenering van het Amerikaanse leger van wereldklasse.

Over het algemeen is het ingeblikte militaire voedsel dat door soldaten wordt gegeten, gemaakt van echte materialen, en de meest bekende is ingeblikte spam. Dit ingeblikte voedsel is internationaal bekend en wordt niet alleen gebruikt door het Amerikaanse leger, maar ook geleverd of verkocht aan geallieerde troepen.

In een bijna rechthoekig blik zit een hamvormig vleesplakje, gemengd met vlees en zetmeel, en soms kan het vleesgehalte oplopen tot 70% of meer. Het laat zien dat de oude Amerikaan veel geld heeft en vol vertrouwen is.

Desondanks bevat dit ingeblikte voedsel vanwege conserverende overwegingen een hoger zoutgehalte en smaakt het niet zo lekker. Bovendien gebruiken soldaten het elke dag, hoe lekker de dingen ook zijn, ze zijn er moe van.

Er is een wereld van verschil tussen het ingeblikte voedsel dat door het Amerikaanse leger wordt gebruikt en het ‘ingeblikte rundvlees’ dat door het Japanse leger wordt gerantsoeneerd. Hoewel Japan het rundvlees in blik noemde, was er vanwege de blokkade van de Japanse economie in die tijd helemaal geen rundvlees in het land, en zelfs varkensvlees was moeilijk te evenaren. Daarom wordt er helemaal geen rundvlees in het blik gebruikt.

Dus wat zit erin? Het is grappig, in die tijd gebruikte het Japanse leger het bloed van verschillende soorten vee om ingeblikt voedsel te maken, en soms werd er een bepaalde hoeveelheid vlees aan toegevoegd, maar het was eigenlijk een mengsel van bloed, inferieur vlees, granen en groenten. Om het maar bot te zeggen: dit soort ingeblikt voedsel is een mengelmoes van voedsel. Het is niet alleen voedzaam, maar heeft ook een zeer slechte smaak, daarom wordt het door soldaten 'varkensvoer' genoemd.

Natuurlijk zal de kwaliteit van Japanse militaire blikken soms goed zijn, vooral wanneer ze onlangs bepaalde plaatsen hebben veroverd, economische plunderingen zullen plegen en de geroofde materialen zullen gebruiken om de oorlog te ondersteunen. In een later stadium werd de Japanse militaire rantsoenering echter moeilijker en konden de soldaten alleen maar 'varkensvoer' eten door met hun tanden te knarsen.